Jakie choroby lub dolegliwości mogą powodować jęki u owczarków niemieckich? Owczarki niemieckie, jak każda rasa psów, mogą być podatne na pewne choroby i dolegliwości. Problemy ortopedyczne, takie jak dysplazja stawów, czy choroby związane z układem pokarmowym, mogą powodować ból i jęki u psa. Warczący owczarek niemiecki. Witam. W ostatnich dniach pojawił się w moim domu problem związany z owczarkiem niemieckim. Pies ma 7 lat, od szczeniaczka był przez nas wychowywany i strasznie z nami związany. Uwielbiał się bawić, uwielbiał być glaskany, nigdy nie przejawiał agresji w stosunku do każdego członka rodziny. Na filmie widać służby celne wraz z ich owczarkiem niemieckim. Pies wykonuje swoją pracę, jest czujny, obwąchuje torby i walizki, aż nagle zaczyna wściekle szczekać. Pies zaniepokoił się zachowaniem pewnego mężczyzny z walizką. Celnicy odciągają więc mężczyznę od reszty pasażerów i zabierają się do przeszukiwania jego Tłumaczenia w kontekście hasła "owczarkiem" z polskiego na angielski od Reverso Context: Dlatego właśnie aż z Łodzi tam jeżdżę z moim owczarkiem niemieckim. W liceum zajmowałam się szczeniakiem, uczyłam go chodzić na smyczy i załatwiać swoje potrzeby na dworze. Mam także doświadczenie nabyte przy spacerach z Owczarkiem Niemieckim, który jest członkiem rodziny mojego Partnera. Podchodzę pozytywnie do zwierząt i one się tym odwzajemniają :) Lubię rozumieć potrzeby zwierząt i jestem w stosunku do nich cierpliwa. Interesuję się Witajcie! W dzisiejszym artykule porozmawiamy o jednej z najpopularniejszych ras psów na świecie - owczarku niemieckim. Zastanowimy się, jakie były początki . Wilk, wilczur, owaczarek alzacki, te wszystkie potoczne ale błędne nazwy kojarzą się jednoznacznie z najpopularniejszą, i najszerzej rozpowszechnioną rasą psów na świecie, której nazwa, wg wzorca FCI brzmi: owczarek niemiecki (Deutscher Schaferhund). Jest ich na świecie około miliona. Wielu kynologów uważa, chyba słusznie, że owczarek niemiecki stanowi szczytowe osiągnięcie hodowców niemieckich. Trudno wymienić wszystkie zalety tego psa. Odważny, inteligentny, bezgranicznie oddany swemu panu. Ma doskonały węch, niektórzy twierdzą, że najlepszy spośród wszystkich psów. Dlatego jest najwyżej cenionym psem do wszelkiego rodzaju zadań specjalnych, policyjnych, tropienia, pościgów, odnajdywania zaginionych, w ratownictwie górskim, jako przewodnik niewidomych itp. Pisząc o owczarku niemieckim nie można pominąć człowieka, który ma wielkie zasługi w powstaniu rasy i niemalże jest jej twórcą. Rotmistrz Max von Stephanitz, autor bodajże najobszerniejszej bo ponad 1000 stronicowej monografi poświęconej tej rasie, rozpoczął swoje znamienne w skutkach działania hodowlane od psa, którego nazwał Horand von Grafrath (nr 1 w księdze hodowlanej owczarków niemieckich). Był to średniej wielkości pies, płowoszary, mocno zbudowany, sprężysty, wytrzymały, inteligentny i z dużą pasją służenia człowiekowi. Interesujący się od dawna owczarkami von Stephanitz uważał Horanda za psa doskonale pasujacego do jego koncepcji hodowlanej. Tak więc początki hodowli owczarka niemieckiego budowano na Horandzie i jego potomkach. Nową krew wprowadzano poprzez suki, które pasowały do założeń twórców rasy eksponujących użytkowość. W XIX wieku ograniczenie pastwisk na rzecz intensyfikacji uprawy łączyło się z jednoczesnym rozwojem miast i wzrostem przestępczości. Pasterska rola owczarka zaczyna ustępować na rzecz wzrostu zainteresowania psem służbowym. Powstają organizacje, których zadaniem było kierowanie hodowlą psów owczarskich z uwzględnieniem potrzeb wojska i policji. Dzięki ogromnej wszechstronności psy tej rasy z powodzeniem wykorzystywane były również w wojsku jako sanitarne i łącznościowe. W bieżącym roku minie sto lat od dnia w którym według założeń Artura Mayera i Maxa von Stephanitza ustalono pierwszy wzorzec owczarka niemieckiego. Ulegał on później wielokrotnym modyfikacjom z niezmiennym jednak założeniem naczelnym - użytkowości omawianego czworonoga. W trakcie rozwoju hodowli sylwetka owczarka ulegała różnym metamorfozom. Było to wynikiem chowu krewniaczego ale wiązało się też z upodobaniami niektórych hodowców którzy chcieli mieć psy duże. Zwłaszcza w pierwszym ćwierćwieczu bieżącego stulecia w pogłowiu owczarków niemieckich dominowały egzemplarze wysokonożne, kwadratowe, o prostej linii grzbietu, pozbawione głębokiego kątowania. Brak im było wdzięku, pewnej miękkości i płynności ruchów, co stanowiło w założeniach Stephanitza kwintesencję ideału tego psa. Dlatego w celu utrzymania określonej standardem sylwetki, w 1922 roku Niemcy wprowadzili rygory w postaci przegladów licencyjnych wszystkich przeznaczonych do hodowli egzemplarzy. Dyscyplina zaowocowała pewnym odrodzeniem rasy. Podobne zasady wprowadzili Anglicy i Amerykanie jednak z gorszym skutkiem gdyż w krajach tych znaczna część pogłowia ma przesadne ukątowanie kości kończyn. Jak wygląda owczarek niemiecki: Psy - wysokość w kłębie - 60 do 65 cm; waga 30 do 40 kg. Suki- wysokość w kłębie - 55 do 60 cm; waga 22 do 32 kg. Szata (umaszczenie). Czarne, z rudymi, brązowymi, żółtymi (płowymi) do jasnoszarych znakowaniami (podpalaniem). Wilczaste jednobarwne (przy czym kolor szary jest podpalany). Czarny czaprak i maska. Małe białe plamki na piersiach lub bardzo jasne wewnętrzne strony nóg są dopuszczalne, lecz niepożądane. Trufla powinna być przy wszystkich maściach czarna. Psy bez maski, o rażąco jasnych oczach, jasnych, białawych znakowaniach na piersiach lub wewnętrznych stronach kończyn, jasnych pazurach oraz czerwono-rudej sierści na końcu ogona należy określać jako słabo wypigmentowane. Podszerstek jest koloru jasnoszarego. Podszerstek biały nie jest dopuszczalny. Do ważnych założeń standardu zaliczyć należy komplet uzębienia (42 zęby), wymagany zgryz nożycowy, tzn siekacze żuchwy zachodzą na ścianki tylne siekaczy szczęki jak również możliwie ciemne oczy dobrze komponujące się z ogólnym kolorytem i wyrazem psa. Standard podkreśla również wymagane cechy charakteru: owczarek niemiecki powinien być spokojny i zrównoważony, pewny siebie, absolutnie naturalny i niegroźny dla otoczenie (poza sytuacjami, kiedy jest prowokowany), czujny oraz posłuszny. Powinien cechować się odwagą, silnym charakterem i bojowością. W sylwetce omawianego psa charakterystyczna jest zwłaszcza jego górna linia, przechodząca bez widocznego załamania od dobrze osadzonej szyi, przez dobrze zaznaczony kłąb i łagodnie opadający grzbiet, ku lekko spadzistemu zadowi. Lędźwie mają być szerokie i silne, dobrze umięśnione. Zad długi, lekko spadzisty (około 23 do linii poziomej) przechodzi w ogon bez zakłócenia górnej linii tułowia. Owczarek jest kłusakiem. Odpowiednio przygotowany, swobodnie przemierza duże dystanse liczące dziesiątki kilometrów. Sprzyja temu jego budowa: wydłużony mocny tułów, głęboka, pojemna klatka piersiowa, dobrze osadzone łopatki, głębokie kątowanie, budowa kończyn, szerokie, mocno umięśnione uda. Predyspozycje wynikające z budowy anatomicznej jak również konstrukcji psychicznej i wiążącej się z tym wiecznej gotowości do wykonywania z radością poleceń swego pana, czynią z owczarka niemieckiego niebywale wszechstronnego psa, wspaniałego kompana, obrońcę, stróża, przewodnika, psa pociągowego, służbowego itd. Ta lista może być o wiele dłuższa. Jedno jest pewne - żadna rasa psów nie dorównuje owczarkowi niemieckiemu pod względem wszechstronności. Każdy potencjalny posiadacz owczarka niemieckiego musi zdawać sobie sprawę, że to jest pies pracoholik, któremu trzeba będzie poświęcić dużo czasu na zapewnienie codziennej porcji ruchu, bieg przy rowerze czy długi spacer oraz wskazane dla jego dobrej równowagi psychicznej - szkolenie. Brak tego typu, koniecznych godzin współpracy, rozładowujących potrzeby jego temperamentu, może uczynić z owczarka niemieckiego bardzo kłopotliwego, hałaśliwego, szczekającego z byle okazji czworonoga, który będzie zakałą sąsiadów. Każdy pies a zwłaszcza owczarek niemiecki, niewłaściwie prowadzony, prędzej czy później stanie się dewiantem o nieobliczalnych reakcjach, co prowadzi często do izolowania go i pogorszenia tym samym całej sprawy. Dlatego decyzję o kupnie psa należy traktować poważnie, rozważyć wszelkie "za i przeciw" a w każdym razie, nigdy pies w domu nie może być rozważany jako maskotka dla dziecka. Do ważnych spraw zaliczam wybór hodowli z której będzie pochodził nasz milusiński. Radzę unikać producentów szczeniąt, handlarzy i tych wszystkich dla których nadrzędną sprawą jest zarabianie na psach w fałszywej inscenizacji pozoru miłości do tych zwierząt. Oni najczęściej hodują pieski bez ciepła, bez miłości, w atmosferze słabego kontaktu z człowiekiem a to oznacza trudną do nadrobienia lukę w rozwoju psychicznym i socjalizacji szczeniąt { Jan Borzymowski. Rottweiler mój przyjaciel. (Jak wychowywać każdego psa - podstawowe wiadomości)}. Radzę również trzymać się z daleka od wszelkich okazji kupna psiaka na bazarze czy ulicy. Nie należy wierzyć w bajki, że szczeniak jest po rasowych, wspaniałych rodzicach a metryki nie ma bo... był siódmy....Owszem kiedyś Związek Kynologiczny rzeczywiście ograniczał formalnie liczebność miotów. Od wielu lat wszystkie szczenięta zrodzone przez rasowych, spełniających wymagania regulaminu hodowli Związku Kynologicznego rodzicach, otrzymują metryki a następnie rodowody. Wynika stąd prosty wniosek, że psa rasowego należy poszukiwać za pśrednictwem Związku Kynologicznego, gdzie są zarejestrowane wszystkie hodowle i można uzyskać natychmiastową informację o aktualnych miotach. Ma to inne jeszcze, ważne znaczenie. W/w organizacja dopuszcza do hodowli tylko egzemplarze spełniające określone wymagania w zakresie eksterieru, psychiki jak również (co dotyczy zwłaszcza owczarka niemieckiego) takie, które mogą wykazać się osiągnięciem wyszkolenia co najmniej na poziomie PO (pies obrońca). Eliminuje się z hodowli osobniki nadpobudliwe, tchórzliwe lub przesadnie agresywne, nie spełniające wymagań wzorca rasy czy posiadające dysplazję stawów biodrowych. Wspomniana ułomność nie jest chorobą wrodzoną. Pies rodzi się z prawidłowymi stawami biodrowymi i dopiero zadziałanie czynników genetycznych i środowiskowych powoduje jej rozwój. Dlatego jednym z warunków wprowadzenia psa do hodowli jest uzyskanie kwalifikującego wyniku prześwietlenia stawów biodrowych, co ma pewien wpływ na ograniczenie wspomnianej ułomności w pogłowiu. Informuję Państwa o tym w celu uświadomienia, że poszukiwanie psa rasowego i uniknięcie rozczarowań z tym związanych wskazuje na celowość konsultacji w sekcji rasy w/w Związku. Unikniemy tym samym różnych fałszywych tropów wskazujących na celowość poszukiwania psa czarnym podniebieniem czy z "wilczymi pazurami". Takich, obiegowych kryteriów mających zdaniem "znawców" świadczyć o jakości psa jest więcej i można je spokojnie między bajki włożyć. Wracając do kwestii szkolenia. Owczarek niemiecki jest niebywale plastycznym psem. Minimum wiedzy o psach, cierpliwość, stanowczość, konsekwencja w działaniu, stymulacja poprzez zachęty i nagrody da nam w efekcie tak ułożonego owczarka jakiego chcemy mieć. Tu celowy może być apel do wyobraźni i rozsądku każdego właściciela psa. Nie zapominajmy o tym, że żyjemy w społeczeństwie a to oznacza uwikłanie w tysiące relacji i interakcji. Szkolenie wytycza taki czy inny kierunek wychowania. Wynika z tego, że nasz owczarek może stać się wspaniałym, lecz niezwykle groźnym, niemal automatycznym mechanizmem ataku lub obrony sterowanym jedynie przez swego pana. Może być też inaczej: odpowiednio szkolony będzie znakomitym psem do towarzystwa, serdecznym wobec wszystkich członków rodziny, łagodnym i cierpliwym w stosunku do dzieci, bardzo opiekuńczym. Tu jednak pewna przestroga, dotycząca zwłaszcza młodych owczarków niemieckich - jest to pies z dużym temperamentem, żywiołowy, nie trudno więc o potrącenie w zabawie, wywrócenie paroletniego dziecka, o niewielkiej masie ciała, a to może prowadzić do rozcięcia np łuku brwiowego. Wymienione poprzednio wszystkie superlatywy dotyczą oczywiście poprawnych, zgodnych ze standardem, owczarków niemieckich. Tak jak w każdej rasie i w tej jest wiele egzemplarzy odbiegających od założeń wzorca. Te znacznie odbiegające eliminowane są z hodowli. Jednym z wyróżników negatywnych omawianej rasy jest to, że żadna inna rasa nie przyczyniła się w takim stopniu jak ta do zapełnienia świata różnymi kundlami owczarko podobnymi. Ze względu na błędne skojarzenia a często również nazywanie owczarka niemieckiego - wilkiem, pragnę podać ciekawostkę dotyczącą krzyżówek z lupusem. Otóż w 1955 roku Czesi podjęli próbę skrzyżowania owczarka niemieckiego z wilkiem karpackim. Rezultatem był tzw czeski wilk, który został uznany jako rasa w 1982 roku. Eksperyment nie jest w pełni udany. Czeski wilk przywiązuje się do swojego właściciela ale gorzej jest z tolerancją innych ludzi. Również szkolenie go nie należy do łatwych. Dlatego nie nadaje się na psa służbowego w policji czy wojsku. Lepszym rezultatem podobnych eksperymentów mogą pochwalić się Holendrzy. W 1921 roku Leendert Saarloos dokonał krzyżówki stadnego wilka kanadyjskiego (ważna różnica w stosunku do samotnie polującego wilka karpackiego) z owczarkiem niemieckim. Rasę uznano w 1975 roku. Saarloos wolfhound, tak nazwano rasę, jest przyjemniejszy, łatwiej przystosowuje się do życia w mieście i łatwiej się szkoli (w odpowiednich rękach) niż czeski wilk, jest wrażliwszy, chociaż wyjątkowo nieufny wobec obcych. Niezależny i uparty. Eksperymenty te, mające w założeniu zwiększyć podatność na szkolenie, stanowiły zdecydowany krok wstecz w porównaniu do wysokiego stopnia cywilizacji owczarka niemieckiego. Jan Borzymowski WORTAL zdjęcia dzięki uprzejmości: Aneta Bilińska, zapytał(a) o 13:34 Jak dobrze zajmować sie opiekować, wychować szczeniaka owczarka niemieckiego długowłosego ? Witam. Za kilka dni kupuje owczarka niemieckiego długowłosego i chciałbym zapytać jak go dobrze wychować opiekować zajmować sie nim, i dbać o jego higienę ? Witam. Za kilka dni kupuje szczeniaka owczarka niemieckiego długowłosego i chciałbym zapytać jak go dobrze wychować opiekować zajmować sie nim, i dbać o jego higienę ? Ostatnia data uzupełnienia pytania: 2011-11-22 13:35:49 Odpowiedzi Pielęgnacjaowczarek niemiecki długowłosy, jak każdy pies wymaga pielęgnacji sierści, jednak wbrew obiegowym opiniom nie jest to wcale tak trudne zajęcie. Zaopatrzyć musimy się w przeznaczone do tego celu szczotki. Jedną typu „grabki”, posiadającą obrotowe zęby ułatwiające rozczesywanie oraz drugą, miękka szczotkę do wyczesywania z sierści kurzu. Wystarczy 1-2 razy w tygodniu 15 minut poświęcić na czesanie psa, a będzie zawsze wyglądał ładnie i i zabawato dwa nierozłącznie związane ze sobą elementy prawidłowego rozwoju psychicznego szczeniaka. Już od pierwszych chwil w nowym domu nasz mały podopieczny zaczyna bacznie obserwować otoczenie i swoje „stado”. Kto jest szefem, kogo można ewentualnie podgryzać, kogo nie? Mały owczarek to bystry obserwator i dlatego należy od samego początku wprowadzić zasady postępowania z pieskiem, których przestrzegać będą wszyscy domownicy – KONSEKWENTNIE. Jeżeli od początku szczeniak będzie wiedział, co mu wolno, a czego nie – będzie łatwiej ułożyć późniejsze, harmonijne życie z psem. Po okresie KWARANTANNY POSZCZEPIENNEJ (w tym czasie nasz maluch nie może wychodzić w miejsca, gdzie przebywają i załatwiają się inne psy, ani mieć z nimi kontaktu), który mija z upływem 2 tygodni po drugim szczepieniu – należy zacząć intensywnie socjalizować pieska. Nie izolujmy go od ludzi, innych psów oraz ruchu ulicznego – im więcej bodźców pozna i zaakceptuje maluch, tym pewniejszym i stabilnym psem będzie w przyszłości. Bardzo zachęcamy Państwa do udziału w zajęciach Psiego Przedszkola. We wszystkich większych miastach są już takie zajęcia organizowane i mają świetny wpływ na rozwój szczeniąt. Nie żałujmy czasu na zabawę i wspólne spacery – im więcej czasu będziemy spędzać z naszym owczarkiem, tym mocniejsza będzie więź, łącząca właściciela z psem. Zafundujmy psiakowi trochę atrakcyjnych zabawek, sznurów do przeciągania i pozwólmy maluchowi wyszaleć się w zabawie. Pies mający poczucie bezpieczeństwa i więzi łączącej go z jego panem – to pies spokojny i rok życia owczarka to bardzo ważny okres w rozwoju – zarówno fizycznym, jak i psychicznym. Dlatego niezmiernie ważne jest, aby właściwie karmić naszego pupila wysokiej jakości w pierwszym roku życia rośnie bardzo intensywnie, jego układ kostny oraz stawy narażone są na duże przeciążenia, dlatego tak ważna jest odpowiednia dieta. Zalecamy również podawanie w pierwszym roku preparatów wzmacniających i ochraniających stawy psa – np. doskonały ARTHROFIT firmy Happy Dog lub ArthroHa firmy DOLFOSPamiętać należy również, aby w okresie intensywnego wzrostu nie prowadzić z psem męczących treningów, ograniczać forsujące bieganie i wykluczyć skoki przez przeszkody. Na te przyjemności przyjdzie czas, kiedy stawy i kościec naszego owczarka będą już dobrze szczeniak w momencie odbioru z hodowli jest trzykrotnie odrobaczony oraz zaszczepiony pierwszą szczepionką przeciw chorobom zakaźnym, co jest udokumentowane w książeczce zdrowia. Termin następnego odrobaczania oraz kolejnego szczepienia wpisany jest do książeczki. Podczas wizyty u weterynarza należy ustalić dalszy harmonogram szczepień profilaktycznych oraz odrobaczania maluszka (w pierwszym roku życia powinno to być przynajmniej raz na 3 miesiące). Właściciel odbiera szczeniaka wraz z rodowodem, książeczką zdrowia i twój owczarek ma rodowód to się zalecaj do tych informacji:DPOZDRO. Nestay odpowiedział(a) o 14:01 Poświęcaj wiele czasu na zabawę z nim, Owczarki Niemieckie wprost uwielbiają zabawę! Naucz psa szukania przedmiotów, tropienia po śladzie oraz aportowania (ulubiona zabawa Owczarków, mój były psiaczek mógł aportować 24 godziny na dobę) Z racji iż jest to Owczarek Niemiecki długowłosy czesz go 3-4 razy tygodniowo, zacznij już teraz by pies oswoił się z szczotką, później pies jak się '' nie polubi '' z szczotką nie będzie chciał się czesać, będzie się wyrywał i gryzł. Pies tej rasy musi być minimum 1,5 godziny na dworze. Spacer najlepiej połączony z bieganiem i komendami. Co do komend, Owczarki Niemieckie uwielbiają naukę nowych sztuczek. Są bardzo oddane swojemu właścicielowi i każda sekunda z nim to dla nich prawdziwy skarb. Envers. odpowiedział(a) o 14:53 1. NIE KRZYCZYMY NA PSA !2. PSA NIE BIJEMY !3. PSA KOCHAMY!To przede dokładniej. Szczeniak to spora odpowiedzialność -trochę jak małe dziecko. Wychowujemy go na spokojnie. Kiedy coś nie wyjdzie nie poddajemy się. Powinno nas to motywować do cięższej pracy. Szczeniak musi często wychodzić na dwór. Na razie proponowałabym wyjście z psem co 2 godziny. Tyle powinno starczyć. Ostatni spacer próbuj organizować jak najpóźniej by piesek mógł mieć wytrzymać całą noc bez załatwiania potrzeb w domu. Rano musisz wcześnie wyjść z psem. Szczeniaka karmimy dość często w małych porcjach. Pilnuj by dostawał karmy tyle ile jej potrzebuje, nie zbyt mało, ani zbyt dużo. Kąpać wystarczy co 3 miesiące. By pies nie liniał tak obwicie proponuje czesać go codziennie - szczególnie kiedy dorośnie i będzie miał dłuższą sierść. Puki jest młody musisz go nauczyć akceptowania innych psów, zwierząt, dzieci, obcych ludzi itd. Radze też od razu przyzwyczajać do kagańca, jazdy autem etc. ponieważ w późniejszym wieku jest to zdecydowanie o wiele trudniejsze. Jeźeli z wychowaniem nie będziesz dawała sobie z Nim rady, polecam od razy zgłosić się do jakiegoś behawiorysty, a nie zwlekać, mając nadzieje, że pies sam się zmieni. To troche jak z chorobą. Mamy nadzieje, że sami się wyleczymy, a nasz stan tylko się w tmy czasie pogarsza... A skoro jesteśmy przy chorobach. Zapewnij psu odpowiednie szczepienia ( wścieklizna, nosówka itd. ) i odrobaczaj go systematycznie. Polecam też raz w miesiącu odwiedzać weterynarza w celu kontroli. Choroba im szybciej zostanie wykryta, tym większe są szanse na masz jakieś konkretne pytanie, pisz. Postaram się pomóc Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Najlepsza odpowiedź amisglu4 odpowiedział(a) o 13:36: Myślę,ze zabawa będzie ważna,karmić najlepiej karmami suchymi,taki duży pies trzeba też tresować i nie pozwalać mu za dużo,bo jak bd dużym psem to nie będziecie sobie z nim radzić. Na spacer chodź z nim na pewno ok 7 rano,12 ;00 i 19;00,ale musisz oprócz tego nauczyć do,ze nie wolno susiać na podłogę,tylko po prostu stanąć koło drzwi. Owczarkom niemieckim trzeba poświęcać dosyć dużo czasu. Nie można za bardzo ich rozpieszczać bo potem będą wszystko niszczyć. Długie spacerki od małego ponieważ jeżeli owczarek niemiecki nie będzie umiał chodzić na smyczy jak będzie widział coś co chce zaatakować nie będziesz w stanie go utrzymać (możesz wytresować go na obronnego psa dasz naj.?.?...;P Odpowiedzi narwanaa odpowiedział(a) o 09:08 Myśle,ze zabawa będzie ważna,karmić najlepiej karmami suchymi,taki duży pies trzeba też tresować i niepozwalać mu za dużo,bo jak bd duzym psem to nie bedziecie sobei z nim radzic. Na sapcer chodz z nim napewno ok 7 rano,12 ;00 i 19;00,ale musisz oprócz tego nauczyc do,ze nie wolno susiac na podloge,tylko porpostu stanąć koło drzwi. blocked odpowiedział(a) o 13:11 Owczarką niemieckim trzeba poświęcać dosyć dłużo czasu. Nie można za bardzo ich rospieszczać bo potem będąwszystko niszczyć. Długie spacerki od małego ponieważjeżeli owczarek niemiecki nie będzie umiał chodzić na smyczy jak będzie widział coś co chce zaatakowaćnie będziesz w stanie go utrzymać (możesz wytresowaćgo na obronnego psa Sory za brak odstępów ale spacja mi sięzacina Pozdrawiam:P Owczarek niemiecki - jedna z ras psów należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Według klasyfikacji FCI podlega próbom pracy. Zachowanie i charakter Owczarki niemieckie cech*je wysoki stopień posłuszeństwa oraz zdolność do szybkiego uczenia. Są lojalne, odważne, przywiązane do rodziny, odporne na warunki atmosferyczne. Rasa charakteryzuje się inteligencją i bystrością. Zdrowie i pielęgnacja Przeciętna długość życia psów tej rasy to ok. 13 lat. Spotykanymi schorzeniami u owczarków niemieckich są: * dysplazja stawów biodrowych * przerost gruczołu krokowego (prostata) * zmiany alergiczne * dysplazja stawów łokciowych * gnilec * psy tej rasy przejawiają średnie ryzyko do wystąpienia skrętu żołądka. Pamiętaj żeby przynajmniej 3 razy dziennie poić a karmić 1 jeśli jest dorosły...Wyprowadzaj psa około 4 razy dziennie o 7 potem o 12 o 17 i Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Moderatorzy: Robert A., Jarek mckosa Posty: 2 Rejestracja: 02 stycznia 2007, 22:51 Witam Jestem tutaj nowym użytkownikiem i proszę o wyrozumiałość. A więc przejdę do rzeczy, po świętach dostałem pieska owczarka niemieckiego - szczeniak. I kompletnie nie wiem co robić pierwszy raz mam małego gościa w swoim domu kiedyś dostałem dużego psa i nie było problemów, a teraz jest ich masa wymienie tu parę np: W nocy nie zawsze śpi trzeba go uspokajać bo inaczej piszczy " płacze " mieszkam w domku jednorodzinnym z piętrem i ogródkiem kiedy wchodzę do pokoju na górę piesek wchodzi za mną ale już nie potrafi zejść i cały czas "płacze" piszczy i się leka boję się że kiedyś spadnie i coś się stanie, w nocy poprostu jest najgorzej. Nastepna rzeczą która chcę nadmienić to że piesek opróżnia się gdzie popadnie, wiem to normalne ale juz chce go jakos oduczyc tego i zeby swoje potrzeby fizjologiczne załatwiaj na dworze. I teraz karmienie zaczołem od suchej karmy jak narazie je bez problemy w małych dawkach, miska jest do połowy pełna i czasem szczeniak coś przekąsi a teraz nurtuje mnie pytanie czy dalej karmić sucha karma? jak tak to do jakiego czasu, i jest jeszcze kwestia czy mam podawać wode, czy mleko ? I jak zniwelować u pieska manię gryzienia ludzi po nogach, rękach i innych częsciach ciała, czasem mocniejszym tonem powie sie " NIE RUSZ " czasem skutkuje, ale po chwili dalej wraca do tego lub przeskakuje i gryzie innego członka domu, jak temu zapobiec? I jak kiedy wychodzic z nim na dwór? jak to rozpocząć? i zapomniałbym o komendach typu do mnie, siad itp, to bardzo wazne dla mnie poniewaz chce aby pies byl posluszhny. Jestem poprostu bezradny i prosze Was o fachową pomoc i mam nadzieję ze mi pomożecie. !@ Właśnie teraz o godzinie 02:25 moi rodzice postanowili zamknąć psa na całą noc w pokoju. Od razu zaczęła rozpaczliwie płakać. Bardzo mnie to zdenerwowało, więc postanowiłem powiedzieć rodzicom, żeby spała z nimi. Mimo moich interwencji nic nie zdziałałem i niestety pies został w pokoju; piszczał, " płakał " drapał w drzwi ale po jakimś czasie przestał i jak na razie tak się utrzymuje nie wiem czy to dobrze czy źle czy zapamięta to do końca życia? Mam nadzieję że nie, bo było by głupio gdy dorośnie i może uciec z domu?... i czy będzie mieć do kogoś uraz? Żal mi jej... PS: Macie też jakieś propozycje na imię dla pieska? (suczka). kaasia Posty: 173 Rejestracja: 11 sierpnia 2006, 22:11 Lokalizacja: Bełchatów/Wrocław Kontakt: 03 stycznia 2007, 10:32 Witaj. Po pierwsze - poczytaj książki dotyczące wychowywania szczeniąt, np. "Szczenię doskonałe" Gwen Bailey lub "Jak wychować szczenię" Mnichów z New Skete. Ile tygodni ma ten szczeniak? Co do zamknięcia w pokoju na noc - nie sądzę, żeby psiakowi to zaszkodziło. Pamiętaj, żeby nie reagować gdy pies piszczy i "płacze", a wchodzić do pokoju w momentach gdy jest cicho i grzecznie. Jedzenie: sucha karma ok (jaką podajesz? - ważne!). Małym szczeniętom można na początku podawać karmę namoczoną ciepłą wodą. Szczeniakowi podawaj posiłki 5 razy dziennie, zawsze o tych samych porach. Nie zostawiaj miski na dłużej niż 15 min. Do picia tylko woda, mleko absolutnie nie. Na gryzienie reaguj stanowczym "nie wolno" albo "nie rusz" itp. Ważne, żeby komenda była ta sama, pewnym głosem (ale nie krzycz). Wtedy przerywasz zabawę i dajesz psu do zrozumienia, że takie zachowanie nie jest tolerowane. Potrzebna będzie cierpliwość - moja suczka przestała gryźć dopiero po wymianie zębów na stałe... Załatwianie się - wyprowadzaj (wynoś) psiaka do ogródka kilka-kilkanaście razy w ciągu dnia - po przebudzeniu, po jedzeniu, po zabawie. Za każdym razem gdy załatwi się na dworze, chwal entuzjastycznie, daj smakołyk. Wypadki w domu ignoruj, nie karć psa. Czy szczeniak był już szczepiony i odrobaczany? To bardzo ważne, zainteresuj się tą kwestią. Do końca kwarantanny (o tym możesz poczytać w innych wątkach) nie wychodź z psem dalej niż do własnego ogródka. Juz teraz możesz uczyć pieska przychodzenia na wołanie - wybierz odpowiadającą Ci komendę i za każdym razem gdy psiak przybiegnie do Ciebie, hojnie nagradzaj. Siadanie: mówisz "siad", pokazujesz psu smakołyk przed pyszczkiem i przesuwasz go nad jego głową nieco do tyłu. Obserwując smakołyk w górze psiak posadzi pupę na ziemi - wtedy chwalisz i dajesz nagrodę. To tak bardzo ogólnie na początek - szczegółowo poczytaj o szkoleniu w odpowiedniej literaturze. Tyle podstawowych informacji. Życzę powodzenia w wychowywaniu i dużo radości z zabaw mckosa Posty: 2 Rejestracja: 02 stycznia 2007, 22:51 04 stycznia 2007, 18:32 A więc szczenie samotne noce przeżywa dość spokojnie czasem zapiszczy, popłacze ale zawsze ma dostęp do któregoś z domowników, jeżeli chodzi o karmę to zakupiłem podstawową na wagę w sklepie zoologicznym po konsultacji ze sprzedającym, postępy już są jezeli chodzi o zostawianie psa samego, teraz uczy sie spać na swoim miejscu, dochodzi jeszcze załatwianie swoich spraw na podwroku ale do tego juz chyba potrzeba czasu tresura idzie w szybkim tępie jezeli chodzi o komede "siad" teraz mam problem z " leżeć " nie wiem jak do tego sie zabrać lub " daj łapę ", piesek ma ok 7-8 tyg nie był szczepiony ani nic z tych rzeczy niedlugo własnie bede sie wybierał załatwic te sprawy. I jak mozecie to jakie imie wybrac dla psa (suczka) bo kompletenie nie wiem ;/ Czy DORA to dobre? Podajcie swoje propozycje (jest to owczarek podpalany z białymi łapkami i czarnym pyskiem) Z góry dziękuję za wszystkie odpowiedzi w moim temacie, ponieważ pomaga mi to w wychowaniu psa, i daje mi poczucie ze nie popełnię jakiś błędów. EVE81 Posty: 160 Rejestracja: 14 grudnia 2006, 17:16 Lokalizacja: Wrocław Kontakt: 04 stycznia 2007, 20:53 Znam jedną Dorę i jest to bardzo ładna, ułożona sunia, zreszta też owczarek niemiecki długowłosy. Myśle, ze imię ładne, ale to tobie przede wszystkim musi sie podobać:) Pozdrawiam Eve i Rino kaasia Posty: 173 Rejestracja: 11 sierpnia 2006, 22:11 Lokalizacja: Bełchatów/Wrocław Kontakt: 04 stycznia 2007, 22:04 Co to znaczy podstawowa karma? Radzę Ci nie kupować karmy na wagę (nawet jeśli sprzedający będzie Cię zapewniał, że dopiero co otworzył worek) - nie powinno się tak przechowywać karmy. Poczytaj sobie na temat żywienia psów, nie kupuj też pierwszej lepszej karmy - musisz wiedzieć jaka to firma, dla jakich psów jest przeznaczona i jakiej jest jakości. Dobre karmy są w ofercie Krakvetu. Odpowiednie żywienie szczeniaka jest bardzo ważne dla jego rozwoju - nie zaniedbaj tego! Jeśli chodzi o uczenie psa komend, to jeszcze raz polecam książkę "Szczenię doskonałe" Gwen Bailey. Psiak jest jeszcze młodziutki więc za szkolenie zabieraj się spokojnie i cierpliwie. Wg mojego weterynarza na tydzień przed każdym szczepieniem powinno się odrobaczać psa - zwróć na to uwagę. Przed Tobą cykl 3 szczepień + na koniec odrębne szczepienie przeciwko wściekliźnie. A Dora to ładnie imię Pochodzenie W powszechnym odczuciu owczarek niemiecki jest psem obronnym. Wiele osób zdziwi zapewne fakt, że z natury jest on psem pasterskim. Na początku selekcja hodowlana tej rasy opierała się przede wszystkim na ich cechach użytkowych. Najważniejsza była przydatność do pracy, natomiast walory estetyczne schodziły na plan dalszy. Nic więc dziwnego, że ich wygląd był bardzo zróżnicowany i dopiero po wojnie francusko pruskiej hodowcy podjęli trud ich ujednolicenia. Inicjatorami tego przedsięwzięcia byli dwaj hodowcy: Schlenker i Eiselen, a bazę hodowlaną stanowiły owczarki z Turyngii i Wirtembergii. Przełomowy dla rasy był jednak 3 kwietnia 1899 roku. W tym dniu odbywała się w Karlsruhe Ogólnokrajowa Wystawa Hodowlana, na której jako gość pojawił się rotmistrz Max von Stephanitz ze swoim przyjacielem Arturem Mayerem. Obaj zostali zauroczeni zgłoszonym do konkursu pięknym owczarkiem użytkowym o imieniu Hektor. Od tego momentu sprawy potoczyły się bardzo szybko. Obaj panowie postanowili utworzyć zrzeszenie propagujace hodowlę owczarka niemieckiego, które zarejestrowali już 22 kwietnia tego samego roku. Kupili Hektora do swojej hodowli, nadali mu dumne imię HORAND von Grafrath i zarejestrowali go pod numerem 1 w księdze hodowlanej. To właśnie ten pies stał się dla nich ideałem, do którego w swojej pracy hodowlanej postanowili dążyć. Horand okazał się doskonałym, bardzo silnie przekazującym swoje cechy reproduktorem i stał się protoplastą większości współczesnych owczarków niemieckich. Po długich poszukiwaniach udało im się znaleźć odpowiednie suki posiadające te same poszukiwane przez nich cechy. Dzięki dobrze przemyślanym, bardzo konsekwentnie podejmowanym decyzjom hodowlanym, kojarzeniu psów często w bliskim pokrewieństwie oraz pozostawianiu w hodowli wyłącznie osobników reprezentujących ten sam typ, doczekali się doskonałej i wyrównanej stawki. To z ich hodowli wyszły w świat najwybitniejsze psy, których potomkiem był urodzony w 1903 roku reproduktor wszechczasów ROLAND von Starkenburg. Dziś nie ma na świecie owczarka, w którego żyłach nie płynęłaby jego krew. Potem nastała moda na wysokonożne owczarki, mimo to Stephanitz, sędziując na światowej wystawie we Frankfurcie nad Menem, nie uległ tej modzie i przyznał tytuł Zwycięzcy Świata KLODO von Boxberg, psu w preferowanym przez siebie typie. Dzięki temu pies stał się bardzo cenionym reproduktorem i ojcem wielu zwycięzców najbardziej prestiżowych wystaw. Owczarki niemieckie nieustannie cieszą się zasłużoną popularnością na całym świecie. W Polsce szczególnie popularne stały się po II wojnie światowej, choć wiele lat zabrało odbudowanie rasy i dorównanie do światowego poziomu. Wygląd Owczarek niemiecki jest tak bardzo podobny do wilka, że czasem bywa nawet nazywany wilczurem. Jest psem średniej wielkości o pięknej, harmonijnej sylwetce. Mimo mocnej budowy jest psem niezwykle eleganckim. Ma głęboką klatkę piersiową, mocne lędźwie i wydłużony, spadzisty grzbiet, przedłużony sięgającym do stawu skokowego, pięknie owłosionym ogonem. Głowa wydłużona, z miernie zaznaczonym przełomem czołowo nosowym i długą kufą o dobrze przylegających wargach. Oczy migdałowate, ciemne, o bystrym spojrzeniu. Uszy szpiczaste, wysoko osadzone, stojące, nadają psu wygląd pełnego ekspresji zaciekawienia. Występujący czasem piąty, tzw. wilczy pazur powinien być usunięty zaraz po urodzeniu. Wysokość w kłębie: psy 60 - 65 cm, suki 55 - 60 cm. Masa ciała: psy 30 – 40 kg, suki 22 – 32 kg. Charakter, usposobienie Owczarek niemiecki jest bardzo inteligentnym i wszechstronnie uzdolnionym psem. Bardzo łatwo i szybko się uczy a wszystkie ćwiczenia wykonuje z podziwu godną precyzją. Psy tej rasy czerpią przyjemność z wykonywania zadań, jakie przed nimi stawia przewodnik, nic więc dziwnego, że często wygrywają konkursy posłuszeństwa oraz sprawnościowe. Są również znakomitymi psami obrończymi. Pracują w wojsku, policji, jako przewodnicy niewidomych. O ich złej sławie owczarków, jako psów SS-mańskich trzeba raz na zawsze zapomnieć, bo to nie wina psów, że je wykorzystywano do złych celów, tylko człowieka. A psy są wspaniałe: wierne, oddane, bardzo przywiązane do właścicieli i ich dzieci, skłonne oddać za nich życie. Owczarek potrzebuje bliskości człowieka, pozostawiony sam sobie, a zwłaszcza zamknięty w kojcu, dziczeje. Szata Bez względu na rodzaj owłosienia owczarek niemiecki ma dwuwarstwową szatę, składającą się z obfitego podszerstka oraz nieco dłuższego, prostego włosa okrywowego. To właśnie długość włosa okrywowego była przez wiele lat przedmiotem sporów, które zakończyły się uznaniem przez FCI owczarków długowłosych i przyznaniem im prawa do rodowodu. Mamy obecnie dwa typy owłosienia: - Odmiana krótkowłosa (Stockhaar): charakteryzuje się bardzo gęstym włosem okrywowym, nadzwyczaj twardym i przylegającym. Tylko na głowie, uszach, przednich stronach kończyn oraz na łapach włos jest wyraźnie krótki. Nieco dłuższy i bardziej obfity włos wystepuje na szyi, tylnej stronie przednich kończyn powyżej nadgarstka a także na tylnej stronie ud, gdzie tworzy umiarkowanie obfite portki. - Odmiana długowłosa (Langstockhaar): włos okrywowy w tym przypadku jest dłuższy niż u owczarka krótkowłosego, miękki i nieprzylegający. Na głowie oraz wewnętrznej stronie uszu, przedniej stronie kończyn oraz na łapach jest krótki i przylegający. Nieco dłuższy włos porasta zewnętrzną stronę uszu, na tylnej stronie przednich kończyn powyżej nadgarstka tworzy się pióro a na tylnej stronie ud obfite portki. Wielką ozdobą jest bogate owłosienie szyi i przedpiersia tworzące kryzę oraz wspaniały, bardzo bogato owłosiony ogon. Umaszczenie: czarne z podpalaniem w odcieniu czerwonawym, płowym, żółtym lub jasnoszarym, jednolicie czarne lub szare, śniade, czaprakowe - z ciemną maską. Niewielka, nierzucająca się w oczy biała plamka na piersi i jaśniejsza maść na wewnętrznej stronie nóg są dopuszczalne, ale niepożądane. Nos powinien być zawsze czarny, bez względu na umaszczenie. Brak maski, bardzo jasne oczy, jasne lub białe znaczenia na piersi i wewnętrznej stronie nóg, jasne pazury lub rudy koniec ogona są oceniane jako niedostatki pigmentacji. Podszerstek w odcieniu jasnoszarym. Maść biała jest niedopuszczalna. Sierść owczarka niemieckiego wymaga regularnego szczotkowania, zwłaszcza w czasie linienia, w czasie którego pies gubi ogromne ilości sierści. Więcej na temat pielęgnacji owczarka niemieckiego i przygotowania go do wystaw- kliknij tutaj Zdrowie Największym i najczęściej spotykanym problemem zdrowotnym owczarków niemieckich jest dysplazja stawów biodrowych i łokciowych. Wprowadzenie obowiązkowych badań w kierunku dysplazji u psów oraz suk kwalifikowanych do hodowli w znacznej mierze ograniczyło częstotliwość występowania tego schorzenia. Mimo, że owczarki niemieckie są psami średniej wielkości, zdarzają się przypadki skrętu żołądka. Rzadziej dotyka je epilepsja oraz alergie skórne. Do kogo pasuje ten pies ? Owczarek niemiecki jest wspaniałym psem rodzinnym, który z radością będzie wszędzie towarzyszył swoim bliskim. Szybko adaptuje się w każdych warunkach, może mieszkać w bloku, choć oczywiście bardziej szczęśliwy będzie w domu z ogrodem. Idealny pies dla osoby lubiącej szkolenie i psie sporty, mało która rasa jest w stanie dać swojemu przewodnikowi równie dużo satysfakcji. Pies o wielkim zacięciu sportowym, doskonały towarzysz joggingu i rowerowych wycieczek. Owczarki niemieckie są bardzo przyjazne i opiekuńcze w stosunku do dzieci. Wobec obcych nieufne, ale nie agresywne, natomiast z innymi psami bywa różnie, ale wszystkiego można je nauczyć. Jeśli owczarek czegoś nie umie, to nie dlatego, że jest niezdolny, tylko dlatego, że jeszcze go tego nie nauczono. Dobrze wychowany owczarek powinien być czujny i odważny, ale nie agresywny, pełen rezerwy, ale nie płochliwy. Nie musi być wylewny wobec obcych, ale powinien ich bez problemu tolerować. Owczarek potrzebuje dużo ruchu i ćwiczeń, jeśli mu się to zapewni, w domu będzie się zachowywał statecznie i spokojnie. Trzeba jednak pamiętać o tym, że jest to pies, który musi mieć zajęcie, znudzonemu mogą przyjść do głowy głupie pomysły i właściciel nie powinien mieć do niego o to pretensji. Owczarek jest mało kłopotliwy w pielęgnacji, ale esteci muszą wiedzieć, że pies trzymany w mieszkaniu linieje niemal cały rok. Zrezygnować również muszą ze stojących na podłodze wazonów z kwiatami, bo uradowany powrotem właścicieli pies tak macha ogonem, że poprzewraca wszystko, co znajdzie sie w jego zasięgu. Zalety i wady + doskonały pies rodzinny + bardzo przywiązany do właścicieli + przyjacielski wobec dzieci + odważny pies obrończy + inteligentny, łatwy do szkolenia + nadaje się do psich sportów + łatwy w pielęgnacji - bywa agresywny wobec innych psów - samce wykazują tendencję do dominacji - bardzo obficie linieje Ciekawostki Filmowe talenty Owczarek niemiecki jest bohaterem kilku znanych seriali. Wystąpił jako niezapomniany Szarik w „Czterej pancerni i pies”, tytułowy bohater w "Przygodach psa Cywila" a ostatnio także w serialu kryminalnym "Komisarz Alex". Pies przyprowadził straż na miejsce pożaru Buddy, pięcioletni owczarek niemiecki został uhonorowany w Anchorage na Alasce (północny-zachód USA) przez policję stanową, za doprowadzenie pomocy do płonącego warsztatu jego właściciela - poinformował portal Yahoo News, cytując agencję AP. Buddy otrzymał od policji w dowód uznania stalową kość z wygrawerowanymi słowami uznania "za pomoc i pracowitość". Owczarek sprowadził pomoc, gdy w warsztacie jego właściciela, Bena Heinrichsa wybuchł pożar, od którego zajęło się ubranie Heinrichsa. Właściciel, który z powodu poparzeń pokazał się na ceremonii na cześć psa w opatrunkach, powiedział, że gdyby nie pomoc sprowadzona przez Buddy’ego, ogień strawiłby również jego dom. Heinrichs wspominał w piątek: "powiedziałem psu, że potrzebujemy pomocy i on po prostu ruszył w drogę". Dalsza historia Buddy’ego została zarejestrowana przez policyjną kamerę. Owczarek trafił na policjanta, którego GPS uległ awarii i dlatego nie zareagował na wezwania o pomoc. Zobaczył jednak owczarka, który wyraźnie zaczął eskortować jego samochód w kierunku pożaru. "Czułem się, jakbym był prowadzony" - powiedział oficer policji stanowej Terrence Shanigan. Policyjne nagranie wideo pokazuje Buddy’ego, który biegnie, lecz co pewien czas odwraca się i sprawdza czy jedzie za nim samochód. Gdy pomoc dotarła na miejsce, warsztat był już spalony, ale dom udało się uratować. Rodzina Heinrichów powiedziała, że Buddy nie przeszedł szkolenia, ale zawsze był bardzo inteligentny i odważny i dwukrotnie, gdy jego pan łowił ryby, odgonił od niego niedźwiedzie. PAP, PKo/13:43 Wzorzec rasy FCI Wzorzec FCI nr 166 OWCZAREK NIEMIECKI (Deutscher Schäferhund - German Shepherd Dog) Kraj pochodzenia: Niemcy Data publikacji obowiązującego wzorca: Użytkowanie: Wszechstronny pies użytkowy, pasterski i służbowy. Klasyfikacja FCI: Grupa 1 - Psy pasterskie i zaganiające. Sekcja 1 - Psy pasterskie. Próby pracy wymagane. KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Zgodnie z oficjalną dokumentacją Verein für Deutsche Schäferhunde (SV) (Stowarzyszenie Owczarka Niemieckiego, w skrócie „SV”), z siedzibą w Augsburgu, w Niemczech, członek Verband für das Deutsche Hundewesen (VDH), jest depozytariuszem wzorca owczarka niemieckiego. Wzorzec ten, powstały na podstawie propozycji, których autorami byli i Max von Stephanitz, przyjęty został na pierwszym Zgromadzeniu Ogólnym SV we Frankfurcie nad Menem 20 września 1899 roku. Kolejne zmiany wprowadzone zostały na 6 Zgromadzeniu 28 lipca 1901 roku, 23 Zgromadzeniu 17 września 1909 roku w Kolonii, posiedzeniu Komitetu Wykonawczego (Zarządu) i Komitetu Doradczego w Wiesbaden 5 września 1930 roku, oraz na posiedzeniu Komisji Hodowlanej i Komitetu Wykonawczego 25 marca 1961. Wszystkie te zmiany zaakceptowane zostały na zjeździe Światowej Unii Klubów Owczarka Niemieckiego (WUSV) 30 sierpnia 1976 roku. Dodatkowe zmiany wprowadzone zostały na mocy delegacji ustawowej poprzez Komitet Wykonawczy i Komitet Doradczy w dniach 23 i 24 marca 1991 roku i na mocy Konwencji Federalnej w dniach 25 maja 1997 oraz 31 maja i 1 czerwca 2008. Planowa hodowla owczarka niemieckiego rozpoczęła się w roku 1899, po utworzeniu SV, przy wykorzystaniu rozmaitych istniejących wówczas psów owczarskich ze Środkowych i Południowych Niemiec; jej celem było uzyskanie doskonałego psa użytkowego. Dlatego już pierwszy wzorzec opisywał nie tylko wygląd, ale i cechy użytkowe psa. WRAŻENIE OGÓLNE: Owczarek niemiecki jest psem średniej wielkości, o nieco wydłużonej, lecz zwartej sylwetce, dobrze umięśnionym i suchym. WAŻNE PROPORCJE: Wysokość w kłębie: pies - 60 do 65 cm, suka - 55 do 60 cm. Długość tułowia jest o 10 – 17% większa od wysokości w kłębie. CHARAKTER: Owczarek niemiecki musi być zrównoważony, pewny siebie, oddany właścicielowi, łagodny(o ile nie zostanie sprowokowany), czujny i łatwy do wyszkolenia. Cechy te, połączone z odwagą, ciętością i twardością charakteru czynią z niego dobrego psa do towarzystwa, obrońcę, stróża, psa policyjnego i pasterskiego. GŁOWA: Klinowata, proporcjonalna do tułowia. Jej długość wynosi około 40% wysokości w kłębie. Jest sucha i umiarkowanie szeroka między uszami; nie może być ani ciężka, ani zbyt długa. Czoło, oglądane z przodu i z boku, jest tylko trochę zaokrąglone, bruzda czołowa jest nieznaczna lub zupełnie niewidoczna. Mózgoczaszka i trzewioczaszka tej samej długości. Szerokość mózgoczaszki mniej więcej równa jej długości, oglądana z góry mózgoczaszka zwężą się równomiernie w kierunku kufy. Stop łagodny, a nie ostro zaznaczony . Kufa klinowata, szczęki mocne, grzbiet nosa prosty; niepożądany wygarbiony ani wklęsły. Wargi suche, przylegające, ciemne. NOS:Zawsze czarny. UZĘBIENIE: Mocne, zdrowe i kompletne – 42 zęby zgodnie z wzorem zębowym. Zgryz nożycowy, to znaczy siekacze górnej szczęki znajdują się ciasno przed siekaczami żuchwy. Zgryz cęgowy, przodozgryz i tyłozgryz są wadliwe. Wadą jest także ustawienie siekaczy w linii prostej i duże odstępy między zębami. Kości szczęk dobrze rozwinięte, zęby głęboko osadzone w szczękach. OCZY: Średniej wielkości, kształtu migdała, trochę skośnie ustawione, nie wyłupiaste, możliwie jak najciemniejsze. Oczy jasne, o przeszywającym spojrzeniu niepożądane, gdyż zmieniają wyraz psa. USZY: Średniej wielkości, stojące, spiczasto zakończone, skierowane małżowinami do przodu i równolegle wobec siebie, mogą być tak ruchu, jak w spoczynku położone płasko do tyłu. Uszy załamane na końcach lub obwisłe są wadliwe. SZYJA: Mocna, dobrze umięśniona, bez podgardla. Ustawiona pod kątem około 45 stopni w stosunku do linii grzbietu. TUŁÓW: Linia górna płynnie przebiega od nasady szyi przez długi i wysoki kłąb i prosty grzbiet do lekko opadającego zadu. Grzbiet średniej długości, mocny, prosty i dobrze umięśniony. Lędźwie krótkie, szerokie, mocne, dobrze umięśnione. Zad długi i lekko opadający, pod kątem około 23 stopni do poziomu, płynnie przechodzi w nasadę ogona. Klatka piersiowa umiarkowanie szeroka, mostek długi i wyraźny. Głębokość klatki piersiowej wynosi 45 do 48% wysokości w kłębie. Żebra umiarkowanie wysklepione. Wadliwe są zarówno klatka beczkowata, jak i płaska. OGON: Sięga co najmniej do stawu skokowego, ale nie dalej niż do połowy długości śródstopia. Noszony szablasto, w ruchu i przy pobudzeniu może być wzniesiony wyżej, ale nie powyżej linii grzbietu. Sierść na spodniej stronie ogona nieco dłuższa. Jakiekolwiek zabiegi chirurgiczne, mające na celu korekcje ogona, są zabronione. KOŃCZYNY:Kończyny przednie: Oglądane z każdej strony proste, widziane z przodu – idealnie równolegle. Łopatka i ramię: Jednakowej długości, mocno związane z tułowiem potężnymi mięśniami. Kąt w stawie barowym wynosi ok. 90 stopni (idealnie), w praktyce do 110 stopni. Łokcie: Nie mogą być wykręcone na zewnątrz, ani do wewnątrz, tak w postawie, jak i w ruchu, ani podstawione pod tułowiem Podramię: Proste, suche, dobrze umięśnione, równoległe jedno wobec drugiego. Śródręcze: Jego długość wynosi około 1/3 długości podramienia; jest nachylone względem niego pod kątem 20 do 22 stopni. Śródręcze zbyt skośnie ustawione (ponad 22 stopnie) lub zbyt pionowe (mniej niż 20 stopni) jest wadliwe, ponieważ zmniejsza wytrzymałość. Łapy: Zaokrąglone, zwarte i dobrze wysklepione, opuszki mocne, niepopękane, pazury mocne i ciemne. Kończyny tylne: Trochę odstawione do tyłu, oglądane z tyłu – równolegle względem siebie. Udo i podudzie: Mniej więcej tej samej długości, tworzą kąt około 120 stopni; kończyny mocne i dobrze umięśnione. Staw skokowy: Mocny i wyraźny. Śródstopie: Pionowe. Łapy: Zwarte, lekko wypukłe, opuszki twarde i ciemne, pazury mocne, ciemne i wysklepione. RUCH: Owczarek niemiecki porusza się kłusem, a odpowiednia długość kończyn i harmonijne kątowanie pozwala na dobry wykrok kończyn przednich i daleki zasięg kończyn tylnych, przy zachowaniu pewnej linii grzbietu. Niewskazane jest zbyt głębokie kątowanie kończyn tylnych, bo zmniejsza ono wytrzymałość i stabilność ruchu. Prawidłowo zbudowany i kątowany owczarek porusza się przestrzennym, wydajnym i niskim kłusem, który wydaje się niezmordowany. W ruchu głowa jest wysunięta ku przodowi, ogon lekko wzniesiony, a linia górna powinna bez większych zaburzeń przebiegać płynnie od końców uszu aż do końca ogona. SKÓRA: Niezbyt ściśle przylegająca, ale bez fałd. SZATA:Sierść: Owczarki niemieckie hodowane są w dwóch odmianach – krótkowłosej i długowłosej, w każdym przypadku z podszerstkiem. Odmiana krótkowłosa (Stockhaar): włos okrywowy bardzo gęsty, nadzwyczaj twardy i przylegający. Na głowie, uszach, przednich stronach kończyn i łapach włos krótki. Nieco dłuższy i bardziej obfity na szyi, tylnych stronach kończyn przednich powyżej nadgarstka; na tylnych stronach ud tworzy umiarkowanie obfite portki. Odmiana długowłosa (Langstockhaar): Włos okrywowy dłuższy, miękki, nieprzylegający, dłuższy włos na uszach i kończynach, obfite portki, obficie owłosiony ogon, z wiszącym włosem. Na głowie, wewnątrz uszu, na przednich stronach kończyn i łapach włos krótki. Dłuższy i bardziej obfity na szyi, niemalże tworzy kryzę. Pióra na tylnych stronach kończyn przednich do nadgarstka, wyraźne portki na tylnych stronach ud. Maść: Czarna z podpalaniem w odcieniu czerwonawym, płowym, żółtym lub jasnoszarym. Jednolicie czarna lub szara, śniada, czaprakowa - z maską. Mała, nierzucająca się w oczy, biała plamka na piersi i jaśniejsza maść na wewnętrznej stronie nóg dopuszczalne, ale niepożądane. Nos zawsze czarny, bez względu na umaszczenie. Brak maski, bardzo jasne oczy, jasne lub białe znaczenia na piersi i wewnętrznej stronie nóg, jasne pazury lub rudy koniec ogona należy oceniać jako niedostatki pigmentacji. Podszerstek w odcieniu jasnoszarym. Niedopuszczalna maść biała. WYMIARY: PSY: Wysokość w kłębie 60 do 65 cm, waga 30 do 40 kg. SUKI: Wysokość w kłębie 55 do 60 cm, waga 22 do 32 kg. WADY: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia. WADY DUŻE:• Wszelkie odchylenia od wzorca, mające znaczny wpływ na użytkowość psa. • Uszy nisko osadzone, miękkie, nie dość sztywne, załamane. • Znaczne braki pigmentacji. • Wyraźne zaburzenia harmonii WADY UZĘBIENIA: • Braki zębowe, które nie są wadami dyskwalifikującymi. • Wszelkie odchylenia od nożycowego zgryzu, które nie są wadami dyskwalifikującymi. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: • Lękliwość, gryzienie ze strachu. • Stwierdzenie dysplazji w stopniu ciężkim. • Wnętrostwo jedno- lub obustronne, niedostatecznie rozwinięte lub niejednakowe jądra. • Ślady korekcji uszu lub ogona. • Wyraźne wady budowy. • Braki zębowe: brak jednego przedtrzonowca P3 i jeszcze jednego zęba, brak kła, przedtrzonowca P4, trzonowca M1 lub M2, brak 3 lub więcej jakichkolwiek zębów. • Zgryz: tyłozgryz większy niż 2 mm, przodozgryz, wszystkie siekacze w zgryzie cęgowym. • Wysokość o więcej niż 1 cm powyżej lub poniżej wzorcowej. • Albinizm • Maść biała (także z czarnymi pazurami i nosem.) • Długi, prosty włos okrywowy pozbawiony podszerstka. • Włos długi (wyraźnie długi włos okrywowy, pozbawiony podszerstka, rozdzielający się na grzbiecie i formujący obfite kępki wewnątrz uszu, obfite pióra na tylnych stronach kończyn oraz na ogonie). UWAGA: Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowi cie umieszczone w worku mosznowym. Źródło:

jak postępować z owczarkiem niemieckim